ฝึกงานเดอะซีรีส์#3 : ผู้กุมความลับของฟิลิปส์
posted on 02 Apr 2005 06:40 by champcpe
วันนี้เป็นวันแรกที่ผมเข้าฝึกงานที่ Philips เพื่อความไม่ประมาท ผมจึงนัดกับเพื่อนที่เกษตรตอน 7 โมง --- จริงๆ แล้ว เริ่มฝึกงาน 8 โมง เพื่อให้มีเวลานั่งรถ มีเวลาหลง และอื่นๆ ได้ทัน แต่แล้ว...
เคยได้ยินหลักการหนึ่งไหมครับ ที่เขาบอกว่า รถเมล์ที่เรารอ จะมาช้าเสมอ หลักการนั้นเป็นจริงมาก จนผมได้ขึ้นรถตอน 7.45 อ่ะ คิดดู รอ 45 นาทีนี่ไม่ใช่น้อยๆ สรุปแล้วก็ไปถึง 8.00 พอดี แล้วจะเผื่อทำไมเนี่ย
ผู้ที่มาฝึกงานที่นี่ล๊อตใหม่นี้มีมาจากมหาวิทยาลัยต่างๆ กันมากมาย มีจาก เกษตรศาสตร์ 3 คน คือแนะนำไปแล้วในตอนที่แล้ว หรือยังไม่ได้อ่านก็ไปอ่านซะ...ที่นี่ สามคนนั้นก็คือ J P แล้วก็ผม สำหรับมหาวิทยาลัยอื่นๆ มีส่งมาอย่างละคนอีก 6 คน ซึ่งก็จำชื่อได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาคนรู้จักกันใหม่ๆ แต่ถึงจำชื่อได้ก็คงไม่ค่อยได้เรียก เพราะฝึกกันคนละแผนก ยกเว้น ผมกับ J --- เพื่อนของผมที่เป็นคนโคราช ซึ่งฝึกแผนกเดียวกัน
ถ้าใครอยากรู้จริงๆ ว่ามีมหาวิทยาลัยอะไรบ้าง จะบอกให้ก็ได้ :- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยหนึ่ง ธรรมศาสตร์หนึ่ง ลาดกระบังหนึ่ง พระจอมเกล้าธนบุรีหนึ่ง เซนต์จอห์นหนึ่ง และ บางมด (คืออะไร?) อีกหนึ่ง -- บางมดนี่ซ้ำกับพระจอมเกล้าธนบุรีเปล่าเนี่ย
แต่ไฮไลต์ของวันนี้ไม่ได้อยู่ในเพื่อนๆ ใหม่จาก 6 มหาวิทยาลัยนี้หรอกนะ แต่มาจาก สาธารณสุข มหิดล .. เธอทั้งสองคนฝึกงาน ในแผนกใกล้ๆ พวกผม แต่มาใช้ที่เดียว กับแผนกผมนี่แหละ ในการทำงาน โดยพวกเธอเริ่มฝึกงานมาก่อนแล้ว เป็นเวลาประมาณเดือนหนึ่ง เธอทั้งสองคนมีชื่อว่า กวาง และ เล็ก -- ขี้เกียจใช้ตัวอักษรแทนแล้ว เดี๋ยวจะเบลอ หน้าตาธรรมดา รูปร่างธรรมดา ถ้าเดินผ่านตามถนน คงไม่รู้สึกผิดแปลกอะไร แต่อิทธิฤทธิ์ของพวกเธอจริงๆ คือ .. Know everything in the company .. They are spys.
ถ้าใครคิดว่า เด็กสาธารณสุขจะเป็นเด็กสาวสะสวยหน้าตาคล้ายๆ พยาบาล แต่งชุดขาวและฉีดยาคุณด้วยรอยยิ้ม .. ทั้งๆ ที่ฉีดด้วยรอยยิ้มหรือด้วยหน้ายักษ์ มันก็เจ็บเหมือนกัน -- ถ้าคุณกำลังคิดภาพแบบนี้ คุณคิดผิด! สองสาวเสือนี้ ไม่ใช่เลย .. ผมเพิ่งรู้ว่า มีภาควิชา Safety อะไรประมาณนี้ในคณะสาธาฯ ด้วย และเธอทั้งสองนี้ ก็ช่างเหมาะกับภาควิชานี้จริงๆ เพราะเธอคือ Hazard แท้ๆ
เธอรู้ทุกสิ่งในฟิลิปส์ --- เหมือนสโลแกนมั้ย
ทุกคนรู้จักเธอ แม้แต่แม่ค้าขายข้าว -- อ้อ ขอนอกเรื่องนิดนึง โรงอาหารที่นี่สุดยอด ข้าวโคตรถูก ข้าวราดแกงกับสองอย่าง ราคา 12 บาท แล้วก็อร่อยด้วย
เธอทั้งสองมีหน้าที่เดินตระเวนไปทั่วๆ บริษัท เพื่อทำ layout ของบริษัทแล้วก็ทำอะไรไม่รู้เกี่ยวกับความปลอดภัย เช่น วัดแสง วัดเสียง ไม่ให้เกินขีดจำกัด และการที่พวกเธอเดินเตร่ไปทั่วนั่นแหละ เป็นที่มาของขุมพลังของเธอ ทำให้แทบทุกคนในบริษัทสนิทกับพวกเธอ และเธอรู้หมดว่าใครแขนหัก ใครทำงานอะไร ใครเป็นกงเป็นเกย์ คู่ขาชื่อไร รู้หมด
วันนี้มาถึงแผนก พวกเธอก็พาผมเดินทัวร์เลย รู้ทุกซอกมุมจริงๆ (เพราะเธอเดินทำ layout มาแล้วทุกห้อง เครื่องจักรทุกเครื่อง -- งานโหดจริงๆ แต่ก็ดีกว่างานของผม ตรงที่ยังได้เดินไปข้างนอก ส่วนผม ต้องนั่งเขียนโปรแกรมในกล่องออฟฟิศทั้งวัน --- อะไรคือกล่องออฟฟิศ? นึกถึงคอกที่พนักงานออฟฟิศทำงาน เป็นกระดานแผ่นๆ มากั้นๆ แล้วก็อุปโลกว่านั่นคือพื้นที่ทำงานนั่นแหละครับ กล่องออฟฟิศ )
พักเรื่องของพวกเธอก่อน มาฟังเรื่องของพี่ที่คุมงานผมดีกว่า พี่ชื่อพี่เหน่ง -- ไม่ใช้ตัวย่ออีกเหมือนกัน เพราะไม่น่าจะเสียหายตรงไหน พี่แกเป็นคนใจดี นิสัยดีมาก -- และสมัครเ็็ป็นสมาชิก exteen เมื่อวันนี้เอง ผมนี่เอาเว็บไปขายทุกที่เลยนะเนี่ย -- พี่แกดีซะจนผมกับ J ปลาบปลิ้มในความโชคดีของตัวเอง -- ยังไม่ลืมนะครับว่าเพื่อนผมชื่อ J และเป็นเด็กโคราช
พี่เหน่งมอบหมายให้พวกผม ทำงานชิ้นนึง เป็นงานโปรแกรมมิ่ง ดูแล้วก็ไม่ยากแต่ยุ่ง และคงต้องใช้เวลาทำความเข้าใจกับมันสักพัก ซึ่งที่บอกว่าทำความเข้าใจ ก็คืออู้นั่นเอง
บางคนอาจสงสัยว่า แล้ว P เพื่อนของผมอีกคนหนึ่ง ที่ชอบ กร๊ดดดด แทน กรี๊ดดดด หละ ไปไหนเสียแล้ว -- เธอทำงานอีกแผนกหนึ่ง คือแผนก network แต่เธอเล่าให้ฟังว่า ไม่เห็นจะได้ทำอะไรเลย .. ไม่มีงานให้ทำ วันนี้เธออ่าน HTML จบไปหนึ่งเล่ม เนื่องจากไม่มีอะไรให้ทำ -- โชคร้ายจริงๆ
สรุปวันนี้ -- รวมๆ แล้วดีมาก บรรยากาศสภาพแวดล้อมดี ผู้ร่วมฝึกงาน เป็นมิตรดีและฐานข้อมูลแ่น่นปึ้ก แต่ที่ไม่ดีก็คืองาน ที่ต้องนั่งกับโต๊ะทั้งวัน ทำเอาผม กับ J ไม่อยากจะคิดถึงสภาพของตัวเองในวันจันทร์ ที่ต้องตื่นมาและพบว่า เหลืออีก 29 วันที่จะต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งทั้งวันแบบนี้
อ่านแล้วคอมเมนต์นิดนึงครับ
** edit แก้คำผิด ออฟฟิซ > ออฟฟิศ
เคยได้ยินหลักการหนึ่งไหมครับ ที่เขาบอกว่า รถเมล์ที่เรารอ จะมาช้าเสมอ หลักการนั้นเป็นจริงมาก จนผมได้ขึ้นรถตอน 7.45 อ่ะ คิดดู รอ 45 นาทีนี่ไม่ใช่น้อยๆ สรุปแล้วก็ไปถึง 8.00 พอดี แล้วจะเผื่อทำไมเนี่ย
ผู้ที่มาฝึกงานที่นี่ล๊อตใหม่นี้มีมาจากมหาวิทยาลัยต่างๆ กันมากมาย มีจาก เกษตรศาสตร์ 3 คน คือแนะนำไปแล้วในตอนที่แล้ว หรือยังไม่ได้อ่านก็ไปอ่านซะ...ที่นี่ สามคนนั้นก็คือ J P แล้วก็ผม สำหรับมหาวิทยาลัยอื่นๆ มีส่งมาอย่างละคนอีก 6 คน ซึ่งก็จำชื่อได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาคนรู้จักกันใหม่ๆ แต่ถึงจำชื่อได้ก็คงไม่ค่อยได้เรียก เพราะฝึกกันคนละแผนก ยกเว้น ผมกับ J --- เพื่อนของผมที่เป็นคนโคราช ซึ่งฝึกแผนกเดียวกัน
ถ้าใครอยากรู้จริงๆ ว่ามีมหาวิทยาลัยอะไรบ้าง จะบอกให้ก็ได้ :- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยหนึ่ง ธรรมศาสตร์หนึ่ง ลาดกระบังหนึ่ง พระจอมเกล้าธนบุรีหนึ่ง เซนต์จอห์นหนึ่ง และ บางมด (คืออะไร?) อีกหนึ่ง -- บางมดนี่ซ้ำกับพระจอมเกล้าธนบุรีเปล่าเนี่ย
แต่ไฮไลต์ของวันนี้ไม่ได้อยู่ในเพื่อนๆ ใหม่จาก 6 มหาวิทยาลัยนี้หรอกนะ แต่มาจาก สาธารณสุข มหิดล .. เธอทั้งสองคนฝึกงาน ในแผนกใกล้ๆ พวกผม แต่มาใช้ที่เดียว กับแผนกผมนี่แหละ ในการทำงาน โดยพวกเธอเริ่มฝึกงานมาก่อนแล้ว เป็นเวลาประมาณเดือนหนึ่ง เธอทั้งสองคนมีชื่อว่า กวาง และ เล็ก -- ขี้เกียจใช้ตัวอักษรแทนแล้ว เดี๋ยวจะเบลอ หน้าตาธรรมดา รูปร่างธรรมดา ถ้าเดินผ่านตามถนน คงไม่รู้สึกผิดแปลกอะไร แต่อิทธิฤทธิ์ของพวกเธอจริงๆ คือ .. Know everything in the company .. They are spys.
ถ้าใครคิดว่า เด็กสาธารณสุขจะเป็นเด็กสาวสะสวยหน้าตาคล้ายๆ พยาบาล แต่งชุดขาวและฉีดยาคุณด้วยรอยยิ้ม .. ทั้งๆ ที่ฉีดด้วยรอยยิ้มหรือด้วยหน้ายักษ์ มันก็เจ็บเหมือนกัน -- ถ้าคุณกำลังคิดภาพแบบนี้ คุณคิดผิด! สองสาวเสือนี้ ไม่ใช่เลย .. ผมเพิ่งรู้ว่า มีภาควิชา Safety อะไรประมาณนี้ในคณะสาธาฯ ด้วย และเธอทั้งสองนี้ ก็ช่างเหมาะกับภาควิชานี้จริงๆ เพราะเธอคือ Hazard แท้ๆ
เธอรู้ทุกสิ่งในฟิลิปส์ --- เหมือนสโลแกนมั้ย
ทุกคนรู้จักเธอ แม้แต่แม่ค้าขายข้าว -- อ้อ ขอนอกเรื่องนิดนึง โรงอาหารที่นี่สุดยอด ข้าวโคตรถูก ข้าวราดแกงกับสองอย่าง ราคา 12 บาท แล้วก็อร่อยด้วย
เธอทั้งสองมีหน้าที่เดินตระเวนไปทั่วๆ บริษัท เพื่อทำ layout ของบริษัทแล้วก็ทำอะไรไม่รู้เกี่ยวกับความปลอดภัย เช่น วัดแสง วัดเสียง ไม่ให้เกินขีดจำกัด และการที่พวกเธอเดินเตร่ไปทั่วนั่นแหละ เป็นที่มาของขุมพลังของเธอ ทำให้แทบทุกคนในบริษัทสนิทกับพวกเธอ และเธอรู้หมดว่าใครแขนหัก ใครทำงานอะไร ใครเป็นกงเป็นเกย์ คู่ขาชื่อไร รู้หมด
วันนี้มาถึงแผนก พวกเธอก็พาผมเดินทัวร์เลย รู้ทุกซอกมุมจริงๆ (เพราะเธอเดินทำ layout มาแล้วทุกห้อง เครื่องจักรทุกเครื่อง -- งานโหดจริงๆ แต่ก็ดีกว่างานของผม ตรงที่ยังได้เดินไปข้างนอก ส่วนผม ต้องนั่งเขียนโปรแกรมในกล่องออฟฟิศทั้งวัน --- อะไรคือกล่องออฟฟิศ? นึกถึงคอกที่พนักงานออฟฟิศทำงาน เป็นกระดานแผ่นๆ มากั้นๆ แล้วก็อุปโลกว่านั่นคือพื้นที่ทำงานนั่นแหละครับ กล่องออฟฟิศ )
พักเรื่องของพวกเธอก่อน มาฟังเรื่องของพี่ที่คุมงานผมดีกว่า พี่ชื่อพี่เหน่ง -- ไม่ใช้ตัวย่ออีกเหมือนกัน เพราะไม่น่าจะเสียหายตรงไหน พี่แกเป็นคนใจดี นิสัยดีมาก -- และสมัครเ็็ป็นสมาชิก exteen เมื่อวันนี้เอง ผมนี่เอาเว็บไปขายทุกที่เลยนะเนี่ย -- พี่แกดีซะจนผมกับ J ปลาบปลิ้มในความโชคดีของตัวเอง -- ยังไม่ลืมนะครับว่าเพื่อนผมชื่อ J และเป็นเด็กโคราช
พี่เหน่งมอบหมายให้พวกผม ทำงานชิ้นนึง เป็นงานโปรแกรมมิ่ง ดูแล้วก็ไม่ยากแต่ยุ่ง และคงต้องใช้เวลาทำความเข้าใจกับมันสักพัก ซึ่งที่บอกว่าทำความเข้าใจ ก็คืออู้นั่นเอง
บางคนอาจสงสัยว่า แล้ว P เพื่อนของผมอีกคนหนึ่ง ที่ชอบ กร๊ดดดด แทน กรี๊ดดดด หละ ไปไหนเสียแล้ว -- เธอทำงานอีกแผนกหนึ่ง คือแผนก network แต่เธอเล่าให้ฟังว่า ไม่เห็นจะได้ทำอะไรเลย .. ไม่มีงานให้ทำ วันนี้เธออ่าน HTML จบไปหนึ่งเล่ม เนื่องจากไม่มีอะไรให้ทำ -- โชคร้ายจริงๆ
สรุปวันนี้ -- รวมๆ แล้วดีมาก บรรยากาศสภาพแวดล้อมดี ผู้ร่วมฝึกงาน เป็นมิตรดีและฐานข้อมูลแ่น่นปึ้ก แต่ที่ไม่ดีก็คืองาน ที่ต้องนั่งกับโต๊ะทั้งวัน ทำเอาผม กับ J ไม่อยากจะคิดถึงสภาพของตัวเองในวันจันทร์ ที่ต้องตื่นมาและพบว่า เหลืออีก 29 วันที่จะต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งทั้งวันแบบนี้
อ่านแล้วคอมเมนต์นิดนึงครับ
** edit แก้คำผิด ออฟฟิซ > ออฟฟิศ
ไอ้แพท..
เพราะเจอกับตัวเองบ่อยมาก..
ที่นี่ได้เงินวันละ 175 บาท
รวมแล้วได้ 5250 บาท
คนอื่นๆ ได้เท่าไหร่กันบ้าง
#1 By
มาสเตอร์แชมป์ on 2005-04-02 07:15